Nie będę opisywał kuchni Podlasia ponieważ zrobił to doskonale Andrzej Fiedoruk w swojej ksiązce "Kuchnia Podlaska w rozhoworach i recepturach opisana"
a napisał On tak:

    " Kuchnia śląska, kaszubska, góralska czy małopolska. Te znamy. A kuchnia Podlasia? Wielu westchnie, że tylko kiszka ziemniaczana i pyzy. Malkontenci machną ręką. Historycy i lokalni patrioci poszukiwać będą granic owego Podlasia. Ja zaś twierdzę, że to cudowna kuchnia tworzona przez lata w mozaice narodów, kultur i religii. W dymie z kominów wiejskich chałup, przycupniętych pod lasem, w zapachu chleba i siana. W szlacheckich dworkach, mieszczańskich kamienicach i żydowskich karczmach. Tworzona przez sąsiadów a czasmi i wrogów. Przez osadników i uciekinierów. Kuchnia powstała na ziemi cięzko doświadczonej przez wojny i pożogi. Na ziemi - tak jak i ona - dzikiej i zapomnianej. Tworzona przez ludzi prostych ale serdecznych i szczerych. Gdzie powiedzenie Gość w Dom - Bóg w Dom nie było przyczynkiem do wielodniowej pijatyki ale nabierało właściwego wymiaru. Spytacie się pewnie , a jaka  jest to kuchnia? Gdzie jej szukać?

(...) Za kępą lasu, który masztami sosen łechce chmury, jeziorko, dalej znowu dolina, potem pagórek z tonsurą piasku, jeszcze przełęcz i znowu oczko błękitne. Na drodze kurz, piasek sypie się przez palce.
    Zejdź w zieleń łąk, połóż się i przytknij ucho do tej ziemi. Wtedy to wszystko usłyszysz. Zrazu odległe drżenie, potem narastający tętent, ciche sapanie koni i alt, którym śpiewa stal. Nie wiesz tylko jednego. Czy to ludzie Witolda, czy Jagiełły suną od granicy. Może to być drużyna Świdrygiełły lub Jaćwięgi ciągnące nad Hańczę. (...)
    Ale tego wszystkiego nie dojrzysz. To wszystko widzisz bowiem  z zamkniętymi oczami. A słyszysz, gdy chcesz usłyszeć". Janusz Niczyporowicz - "Kraina Proroków"

Może właśnie taka jest ta kuchnia.